Szukaj na tym blogu
niedziela, 31 maja 2009
czwartek, 9 kwietnia 2009
piątek, 3 kwietnia 2009
sobota, 14 marca 2009
Mammilarie
Moje mammilarie, co najmniej dwie, szykują się do kwitnienia. Oglądam pączki, czekam i zaglądam między ciernie pozostałym mammilariom. Jeszcze 3 mają tam jakieś włochy, może z tego wyrosną pączki... Liczę na to!
wtorek, 10 marca 2009
Echinofossulocatus
Pochodzi z Meksyku. Jeszcze mi nie kwitł niestety, ale liczę na to. Mam go dopiero od zeszłego roku, kupiłam go w Ikei w takim zestawie trzech kaktusów. Właściwie cały zestaw kupiłam ze względu na ten okaz. Wg. książki nie jest to duży kaktus, dorasta do średnicy 7 cm, lub 12 cm, zależy który mam gatunek.
piątek, 6 marca 2009
Astrophytum ornatum
Kupiłam sobie tego kaktusika w zeszłym roku na jarmarku franciszkańskim. Radzę kliknąć na powyższe zdjęcie i zobaczyć jaki jest piękny. Jego ozdobą są nakrapiane na biało żebra z ostrymi krawędziami, ciernie ma niepozorne. Moje astrophytum jest jeszcze malutkie, ale w książce piszą, że ten gatunek może być ogromny (wysokość 90 cm, średnica 30 cm, a w naturalnych warunkach nawet 180 cm). Pochodzi z Meksyku, kwitnie na żółto, ma ładne duże kwiaty, ale mój jeszcze nie kwitł i chyba na razie nie będzie, bo podobno kwitnie nie wcześniej niż 15 lat po wykiełkowaniu... Poczekamy, co to jest 15 lat? Tylko jak mi przez ten czas takie wielkie te kaktusiory wyrosną to gdzie ja je pomieszczę?? A jeszcze ciągle przybywają nowe.
poniedziałek, 2 marca 2009

To jest jeden z moich ulubionych kaktusów. Na razie nie kwitnie, zdjęcie jest z zeszłego roku. Nie wiem czemu kwitnie mi z reguły jesienią. Kwiatki ma małe i niepozorne, ale sam w sobie jest bardzo ładny. Jest to mammillaria vetula ssp. gracilis i wg. mojej książki o kaktusach (Encyklopedia kaktusów, Rudolf Subik, Libor Kunte - polecam) występuje na niewielkim terytorium w Meksyku na wysokości 1200-1800 m n.p.m. Rośnie w zabawny sposób. Kupiłam pojedyńczego kaktusika, a on zaczął puszczać 'pączki'. Następnie te jego dzieci rosły i też wypuszczały te kulki. Wkrótce zrobił się z tego gąszcz. Bardzo łatwo się go rozmnaża poprzez właśnie te odrosty. Często odpadają, od wiatru lub przy dotknięciu, więc rozdaję chętnym. Ma małe wymagania, rośnie bez problemów. Moja mama trzymała tą mamilarię na północnym oknie, i całkiem inaczej wygląda: długi pojedyńczy kaktus bez odrostów. Nie rośnie to jednak zbyt duże.
piątek, 27 lutego 2009
budzą się
Opuncja powyżej, szczepka od Teściowej, ale chyba właścicielem oficjalnym był szwagier. Ta opuncja jest na prawdę bardzo ładna, pięknie się rozkrzewia, ciernie ma białe. Zaczęła już puszczać nowe 'liście'. Tę opuncję w zimie nieco podlewałam, bo w zeszłym roku z powodu suszy wszystkie jej liście położyły się.Wczoraj prowadziłam długą wymianę informacji na temat moich kaktusów z kolegą Adamem, też kaktusiarzem. Omówiliśmy strategię wiosenną. On swoich kaktusów nie podlewa, tylko czeka aż wypuszczą pączki kwiatowe. Ja natomiast swoje podlewam i liczę, że to, plus wystawienie ich na słońce, pobudzi je do kwitnienia. Dziś przeprowadziłam przegląd i zauważyłam, że jeden ma pączki kwiatowe!
niedziela, 22 lutego 2009
szlumbergera / schlumbergera


Mam trzy kolory szlumbergery i kwitnie mi nie tylko w listopadzie-grudniu. Moje szlumbergery zakwitają kiedy im się podoba, i to dość często. Nie mają tak wielu kwiatów jak w prawidłowym okresie kwitnienia, ale same kwiaty są okazałe. Obecnie kwitnie mi różowa i biała.
Szlumbergera jest zwana również Zygocactus, Thanksgiving cactus, grudniak, czy kaktus bożonarodzeniowy. Oficjalnie kwitnie od listopada do stycznia. Trzymam je na wschodnim oknie i raczej im to odpowiada, jednak gdy mają za dużo światła lub gdy stoją na słońcu, liście robią się nieprzyjemnie czerwonawe. Podlewam je umiarkowanie, raz na kilka dni, ziemi pozwalam przeschnąć. Zwłaszcza warto ją przesuszyć przed spodziewanym kwitnieniem (ale nie można zasuszyć na amen, bo padnie), a kiedy pojawią się pąki trzeba dużo podlewać żeby pąki nie opadły. Raz na jakiś czas wypadałoby dać jej trochę nawozu do kaktusów i sukulentów. Ogólnie cały rok grudnak jest w stanie spoczynku, a kiedy dzień robi się krótki budzi się do życia. Lepiej Pani Szlumbergery nie denerwować jak zaczyna kwitnąć i jej nie obracać ani nie przestawiać, bo się obrazi. A wtedy będzie źle!
Nie jest to dokładnie kaktus. Szlumbergera jest epifitem, czyli rośnie na innej roślinie.
Łatwo ją sobie rozmnożyć z sadzonek, moje są już takie duże i robią się stare, więc za jakiś czas pourywam sporo listków i po kilka powkładam do doniczek, niech rosną nowe.
Szlumbergera jest zwana również Zygocactus, Thanksgiving cactus, grudniak, czy kaktus bożonarodzeniowy. Oficjalnie kwitnie od listopada do stycznia. Trzymam je na wschodnim oknie i raczej im to odpowiada, jednak gdy mają za dużo światła lub gdy stoją na słońcu, liście robią się nieprzyjemnie czerwonawe. Podlewam je umiarkowanie, raz na kilka dni, ziemi pozwalam przeschnąć. Zwłaszcza warto ją przesuszyć przed spodziewanym kwitnieniem (ale nie można zasuszyć na amen, bo padnie), a kiedy pojawią się pąki trzeba dużo podlewać żeby pąki nie opadły. Raz na jakiś czas wypadałoby dać jej trochę nawozu do kaktusów i sukulentów. Ogólnie cały rok grudnak jest w stanie spoczynku, a kiedy dzień robi się krótki budzi się do życia. Lepiej Pani Szlumbergery nie denerwować jak zaczyna kwitnąć i jej nie obracać ani nie przestawiać, bo się obrazi. A wtedy będzie źle!
Nie jest to dokładnie kaktus. Szlumbergera jest epifitem, czyli rośnie na innej roślinie.
Łatwo ją sobie rozmnożyć z sadzonek, moje są już takie duże i robią się stare, więc za jakiś czas pourywam sporo listków i po kilka powkładam do doniczek, niech rosną nowe.
wtorek, 17 lutego 2009
Zwiastuny wiosny


Wyszło słonko, na chwilę, bo zaraz schowało się za śniegową chmurą. Jednak przez ten moment kiedy było słonko temperatura skoczyła z -3 do 0. Wtedy coś we mnie stopniało i zabrałam się do roboty przy kaktusach. W ten sposób kaktusy znalazły się na swoim przedwiosennym miejscu, gdzie będą przebywać do Zimnej Zośki. W akcie odwagi podlałam je. Mam nadzieję, że intuicja mnie nie zawiodła i że mi od tego nie padną. To najbardziej niebezpieczny moment w roku. Na wiosnę zawsze są największe straty.
poniedziałek, 16 lutego 2009

Zima się przedłuża, poczekam jeszcze z wystawianiem kaktusów do końca miesiąca. Wtedy zabiorę je z zimnego północnego pokoju, poodkurzam pędzelkiem, bo są zakurzone i mają pajęczyny jeszcze z poprzedniego lata, i zacznę bardzo ostrożnie podlewać.Na początek raz na kilka dni. Ziemia w doniczkach jest bardzo wyschnięta, więc nadmiar wody i tak wypłynąłby otworem w doniczce, a nie został wchłonięty. Poustawiam je na południowych parapetach. Nie będę czekać dłużej, bo im bliżej wiosny tym silniejsze słońce i kaktusy niezahartowane mogą się poparzyć.
Na zdjęciu wspomnienie lata, różowy echinopsis. Dostałam szczepkę od mojej mamy, a mama od koleżanki. Pięknie i szybko urósł, po 2 latach zakwitł i wielka radość - ma nieco inny kolor niż te echinopsisy, które mam od teściowej. Ciekawostka: jeden z kwiatów został zapylony przez jakiegoś owada i powstał owoc, a jesienią pękł i ujawnił nasionka.
poniedziałek, 9 lutego 2009
Subskrybuj:
Posty (Atom)





